Olası Kast ile Bilinçli Taksir Farkı (TCK 21/2 ve 22/3)

Kısa Cevap

Olası kast ile bilinçli taksirin ortak noktası, her ikisinde de failin neticeyi öngörmüş olmasıdır. Ayrımı yapan tek ölçüt kabullenmedir: olası kastta fail neticeyi göze alıp kabullenir, bilinçli taksirde ise öngördüğü neticenin gerçekleşmeyeceğini ümit eder. Bu ayrım cezayı doğrudan değiştirir.

Bu Durumda mısınız?

• Trafik kazası sonrası hakkınızda olası kastla öldürmeden soruşturma açıldı, oysa siz sonucu hiç istemediğinizi söylüyorsunuz.
• İddianamede eylem bilinçli taksir olarak nitelenmiş, ancak müşteki taraf olası kast iddiasında bulunuyor.
• Mahkeme suç niteliğini değiştirdi ve ceza beklediğinizden çok yükseldi.
• Yakınınız iş kazasında hayatını kaybetti; işverenin sorumluluğunun hangi kusur şekline girdiğini merak ediyorsunuz.
• Dosyanızda direnme kararı verildi ve uyuşmazlık Ceza Genel Kurulu’na taşındı.

Bu ayrım dosyanın en teknik tartışmalarından biridir ve sonucu yıllarla ölçülen bir ceza farkına bağlar. Somut durumunuz için bir avukata danışın.

Dayandığı Kanun Maddeleri

Ayrım iki maddenin lafzından doğar. Önce metinleri olduğu gibi görmek gerekir.

Türk Ceza Kanunu m.21 — Kast:

Madde 21- (1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur; diğer suçlarda ise temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir.

Türk Ceza Kanunu m.22 — Taksir (ilk üç fıkra):

Madde 22- (1) Taksirle işlenen fiiller, kanunun açıkça belirttiği hallerde cezalandırılır.

(2) Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.

(3) Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde taksirli suça ilişkin ceza üçte birden yarısına kadar artırılır.

Kanun metninde “kabullenme” kelimesi geçmez. TCK m.21/2 yalnızca “öngörmesine rağmen, fiili işlemesi” der. Ayrımın asıl ölçütü madde gerekçesinden ve yargısal kararlardan gelir. Ayrımın bu kadar sık karıştırılmasının sebebi de budur.

Aradaki Fark: Tek Ölçüt Kabullenmedir

Her iki kusur şeklinde de netice öngörülmüştür. Fark, failin bu öngörü karşısındaki iç tutumundadır. Ceza Genel Kurulu ölçütü açıkça koymuştur:

“Gerek olası kast, gerekse bilinçli taksirde netice fail tarafından öngörülmektedir. Bilinçli taksirde, öngörülen neticenin gerçekleşmeyeceği ümit edilmekte, olası kastta ise bu netice fail tarafından göze alınmakta ve kabullenilmektedir.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Aynı kararda ölçüt davranış düzeyinde de somutlaştırılmıştır:

“Olası kastta fail öngördüğü neticenin meydana gelmesini kabullenerek, sonucun meydana gelmemesi için herhangi bir önlem almazken, bilinçli taksirde fail neticeyi öngörmesine rağmen, şansa veya başka etkenlere, hatta kendi bilgi veya becerisine güvenerek öngörülen sonucun gerçekleşmeyeceği inancıyla hareket etmektedir.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Bu iki cümle uygulamada şu soruya indirgenir: fail neticeyi önlemek için bir şey yaptı mı, yoksa kayıtsız mı kaldı? Kayıtsızlık olası kasta, yanlış da olsa bir güven duygusuyla hareket etmek bilinçli taksire götürür.

Dörtlü Ayrım: Doğrudan Kast, Olası Kast, Bilinçli Taksir, Basit Taksir

Ceza Genel Kurulu dört kavramı tek cümlede sıralamıştır. Bu, uygulamada en çok işe yarayan formülasyondur:

“gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin failce bilinmesi ve istenmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmek suretiyle sonucun meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Tabloya dökülmüş hâli:

Kusur şekli	Netice öngörüldü mü?	Failin tutumu	Dayanak
Doğrudan kast	Evet, muhakkak görünüyor	Biliyor ve istiyor	TCK m.21/1
Olası kast	Evet, muhtemel görünüyor	Kayıtsız kalıyor, kabulleniyor	TCK m.21/2
Bilinçli taksir	Evet	İstemiyor, gerçekleşmeyeceğini umuyor	TCK m.22/3
Basit taksir	Hayır (öngörülebilirdi ama öngörmedi)	Özen yükümlülüğünü ihlal ediyor	TCK m.22/2

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran çizgi de aynı kararda çizilmiştir:

“Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt; suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki sınır ise tek soruya bağlıdır:

“Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırt edici ölçüt; basit taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Olası Kast ile Doğrudan Kast Arasındaki Sınır

Olası kast, kast kategorisinin içindedir; onu doğrudan kasttan ayıran şey neticenin muhakkak değil muhtemel görünmesidir. Ancak burada sık gözden kaçan bir kural vardır: failin istemediği bazı neticeler de doğrudan kast sayılabilir.

“Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Pratik sonucu şudur: “Ben o sonucu istemedim” savunması tek başına olası kasta götürmez. Netice, yapılan hareketin kaçınılmaz sonucuysa, istenmemiş olsa bile doğrudan kast kabul edilir. Olası kast alanı, neticenin kaçınılmaz değil muhtemel olduğu bölgedir.

Taksirin Unsurları: Sorumluluk Ne Zaman Doğar?

Bilinçli taksir tartışmasına girmeden önce ortada bir taksir bulunması gerekir. Ceza Genel Kurulu, kendi kararlarında vurgulandığını ve öğretide de benimsendiğini belirterek şu unsurları esas alır:

1. Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,
2. Hareketin iradi olması,
3. Sonucun istenmemesi,
4. Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,
5. Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması.

İki unsur savunmada özellikle önemlidir — iradilik ve öngörülebilirlik:

“Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi halinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Not: yukarıdaki beşinci unsur basit taksiri tarif eder. Bilinçli taksirde netice öngörülmüştür; bu yüzden bilinçli taksir, taksirin ağırlaşmış hâlidir.

Bilinçli Taksirde Ceza Neden Artar?

Artırımın gerekçesi cezalandırıcı değil, tehlikelilik ölçüsüdür. Neticeyi öngörüp yine de hareket eden kişi, öngörmeyen kişiden daha tehlikeli kabul edilir:

“Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hali, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hali ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Son cümle savunma açısından kritiktir: öngörü kanıtlandığı anda, “önlem alacağımı sanmıştım” savunması cezayı düşürmez; yalnızca eylemi olası kast değil bilinçli taksir alanında tutar.

Frank Formülü: Pratik Bir Test

Doktrinde ayrım için kullanılan ve Yargıtay kararlarında da anılan pratik bir test vardır. Fail bakımından şu soru sorulur: netice kesin olarak gerçekleşecek olsaydı, fail yine de o hareketi yapar mıydı?

• Yine yapardı diyebiliyorsak → fail neticeyi göze almıştır → olası kast.
• Yapmazdı diyebiliyorsak → fail neticeyi kabullenmemiştir → bilinçli taksir.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 2026 tarihli bir kararında bu doktriner görüşe yer verdikten sonra ölçütü kendi ifadesiyle şöyle özetlemiştir:

“Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır.”

(Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/2655, K. 2026/2041, T. 02.03.2026 — BOZULMASINA)

Formül yardımcı bir araçtır, tek başına belirleyici değildir. Kararda da vurgulandığı üzere her somut olayda failin neticeyi göze almış sayılıp sayılamayacağı ayrıca değerlendirilir.

Cezaya Etkisi

Ayrım teorik değildir; doğrudan ceza miktarını değiştirir.

Kusur şekli	Cezaya etkisi	Dayanak
Olası kast — ağırlaştırılmış müebbetlik suç	Müebbet hapis	TCK m.21/2
Olası kast — müebbetlik suç	20 – 25 yıl hapis	TCK m.21/2
Olası kast — diğer suçlar	Temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir	TCK m.21/2
Bilinçli taksir	Taksirli suç cezası üçte birden yarısına kadar artırılır	TCK m.22/3
Basit taksir	Artırım yok	TCK m.22/2

Dikkat: olası kast, kast kategorisinin içinde yer aldığı için indirim sebebi; bilinçli taksir ise taksir kategorisinin içinde artırım sebebidir. İkisi birbirine yaklaşsa da hareket noktaları farklı olduğundan, nitelendirmenin değişmesi cezayı küçük değil büyük ölçüde değiştirir.

Alkollü ve Ters Yönde Araç Kullanmak Otomatik Olarak Olası Kast mıdır?

Hayır. Yaygın kanaatin aksine, yüksek promilli alkol ve ters yöne girme tek başına olası kast kabulü için yeterli değildir. Ceza Genel Kurulu’nun yukarıdaki kararı tam da bu olaya ilişkindir.

Olayda sanık, gece saatlerinde bölünmüş yolda ters yöne girmiş, 2,70 promil alkollü hâldeydi ve karşı yönden gelen araca çarparak bir kişinin ölümüne, birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuştu. Özel Daire eylemi olası kastla öldürme olarak nitelendirip hükmü bozmuş, yerel mahkeme bilinçli taksir nitelendirmesinde direnmişti.

Ceza Genel Kurulu yerel mahkemeyi haklı bulmuştur:

“Bu nedenle, gerçekleşmesini istemediği ancak öngördüğü sonucun meydana gelmesini engelleyecek şekilde objektif özen yükümlülüğüne uygun davranmayan sanığın bir kişinin ölümüne birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma eyleminde bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Kurul, sanığın tecrübesine, sürücülük yeteneklerine, gecenin geç saatinde trafiğin az olacağına ve karşıdan gelenlerin dikkatli davranacağına güvendiğini; yani neticeyi kabullenmediğini tespit etmiştir. Kabullenme yoksa olası kast da yoktur.

Bu, uygulamada sıkça yanlış aktarılan bir noktadır: alkol derecesi ne kadar yüksek olursa olsun, ölçüt promil değil kabullenmedir. Elbette her olay kendi koşullarında değerlendirilir ve aynı davranış başka bir olayda olası kast sayılabilir; nitekim Kurul, kazanın gerçekleşmesinin kesine yakın olduğu yoğun trafik durumunda sonucun farklı olabileceğine de işaret etmiştir.

Karar Haritası: Yargıtay Somut Olaylarda Nasıl Ayırıyor?

Ölçütü ezberlemek yetmez; ayrım her zaman somut olayın ayrıntısında kurulur. Ceza Genel Kurulu’nun farklı olaylarda vardığı sonuçlar yan yana konduğunda, ölçütün nasıl işlediği görünür hâle gelir.

Olay	Sonuç	Belirleyici ayrıntı
1,5-2 m mesafeden, dolu olduğu uyarılmış tüfekle ateş	Olası kast	Uyarıya rağmen ateş etmek, ölümü göze almak sayıldı
Kaçan aracın arkasından art arda ateş	Olası kast	Kapalı hedefte “herhangi biri” için ölüm muhtemel görüldü
Sollama yasağında, önünde konvoy varken şerit ihlali	Bilinçli taksir	Şoförlük yeteneğine ve karşıdakinin dikkatine güven
2,70 promil alkollü, ters yönde seyir	Bilinçli taksir	Fail tecrübesine güvendi; neticeyi kabullenmedi

Uyarılmasına rağmen ateş etmek: olası kast

Ceza Genel Kurulu’nun 2025 tarihli kararına konu olayda, suça sürüklenen çocuk tüfeğin dolu olduğu konusunda ölenin kendisi tarafından uyarılmış, buna rağmen 1,5-2 metre mesafeden ateş etmiştir:

Tüm bu hususlara nazaran öngördüğü muhtemel neticeyi istememekle birlikte göze alıp kabullendiği anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemi olası kastla öldürme suçunu oluşturmaktadır.

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2022/223, K. 2025/95, T. 26.02.2025 — BOZULMASINA)

Bu cümle ayrımın özünü tek satırda verir: “istememekle birlikte göze alıp kabullendiği”. Fail neticeyi istemiyordu, ama bu onu bilinçli taksire götürmez, çünkü kabullenmişti. İstememek ile kabullenmemek aynı şey değildir; uygulamada en sık yapılan hata bu ikisini birbirine karıştırmaktır.

Kaçan aracın arkasından ateş: olası kast

Aynı yıl verilen bir başka kararda sanık, durmalarını sağlamak amacıyla uzaklaşan aracın arkasından üç el ateş etmiş, ikinci atış bir kişinin ölümüne yol açmıştır:

sanığın hızla kaçarak uzaklaşan aracın arkasından içindeki kişilerden herhangi birine isabet etmesi hâlinde yaralanabileceği hatta ölebileceği öngörerek yaptığı ve maktulün ölümüne neden olan ikinci atışın ise aracın içinde kapalı hedef konumundaki kişilerden herhangi biri üzerinde meydana gelebilecek muhtemel ölüm neticesinin sanık tarafından kabullenildiğini gösterdiği, bu nedenle söz konusu eylemin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2022/575, K. 2025/190, T. 30.04.2025 — REDDİNE)

Kararın ikinci yönü de dikkat çekicidir: Kurul, aynı eylemi araçtaki diğer kişiler bakımından “birden fazla kişiyi öldürmeye teşebbüs” saymamış, zincirleme silahla tehdit suçu olarak nitelendirmiştir. Yani olası kast, ateşin isabet ettiği kişi bakımından kurulurken diğerleri bakımından ayrı bir değerlendirme yapılmıştır.

Sollama yasağını ihlal: bilinçli taksir

Buna karşılık, ölümle sonuçlanan bir trafik olayında Kurul bilinçli taksir sonucuna varmıştır:

sollama yasağının bulunduğu yolda önünde konvoy bulunmasına ve karşı şeritten gelen araçları görmemesine rağmen şerit ihlalinde bulunan sanığın neticeyi öngörmesine karşın şoförlük yeteneğine, şansına ve karşı yönden gelenlerin kendilerini koruma yönünde dikkatli davranacağına güvendiği, böyle bir zanla objektif dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ederek öngördüğü ancak istemediği neticeye neden olduğu anlaşılmaktadır.

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2013/814, K. 2016/92, T. 23.02.2016 — BOZULMASINA)

Burada da fail neticeyi öngörmüştür — kural ihlali bilinçlidir. Ayrımı kuran şey, failin dayandığı güven unsurudur: şoförlük yeteneği, şans ve karşıdan gelenlerin dikkatli davranacağı beklentisi. Bu güven, neticenin kabullenilmediğini gösterir.

Haritadan çıkan pratik kural

Dört olay yan yana konduğunda ortaya şu çıkıyor: ihlalin ağırlığı tek başına belirleyici değildir. 2,70 promil alkol ve ters yön ihlali, sollama yasağı ihlalinden daha ağırdır, ama ikisi de bilinçli taksir sayılmıştır. Buna karşılık 1,5 metreden tek el ateş, olası kast sayılmıştır. Belirleyici olan ihlalin derecesi değil, failin neticeye karşı iç tutumu: güveniyor mu, yoksa göze mi alıyor?

Mağdurun Kusuru Nitelendirmeyi Değiştirir mi?

Hayır. Trafik ve iş kazası dosyalarında en sık kurulan savunmalardan biri, mağdurun da kusurlu olduğudur. Bu, cezayı tümüyle kaldırmaz ve kusur şeklini de değiştirmez:

“Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması halinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk Ceza Kanununda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hal ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.”

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2014/200, K. 2016/250, T. 10.05.2016 — TEVDİİNE)

Üç sonucu vardır:

• Mağdurun kusuru nedensellik bağını kesmiyorsa failin sorumluluğu devam eder.
• Kusur oranı taksiri basit veya bilinçli yapmaz; nitelendirme değişmez.
• Etkisi yalnızca temel cezanın belirlenmesinde görülür (TCK m.61 çerçevesinde).

Bu nedenle bilirkişi raporundaki yüzdelik kusur dağılımı, suç niteliği tartışmasının cevabı değildir; ayrı bir başlıktır.

Adım Adım Ne Yapmalısınız?

1. İddianamedeki nitelendirmeyi okuyun. Eylem olası kastla mı, bilinçli taksirle mi suçlanıyor? Uygulanan madde numarası (m.21/2 mi, m.22/3 mü) belirleyicidir.
2. Kabullenme ölçütüne göre olayı yeniden anlatın. Neticeyi önlemek için yaptığınız her davranış (fren, korna, manevra, hız azaltma, yol koşullarına uyum) bilinçli taksir savunmasının çekirdeğidir.
3. Somut koşulları belgeleyin. Saat, trafik yoğunluğu, yol durumu, görüş mesafesi, uyarı levhaları — Ceza Genel Kurulu bu unsurların hepsini tartmıştır.
4. Bilirkişi raporundaki kusur derecesini ayrı değerlendirin. Kusurun ağır veya asli olması tek başına olası kast anlamına gelmez; Kurul bu ayrımı açıkça yapmıştır.
5. Suç niteliği değişirse sonuçlarını sorun. Nitelendirme şikâyet, uzlaştırma ve zamanaşımı rejimini de etkileyebilir.

Sık Yapılan Hatalar

• Ağır kusuru olası kast sanmak. Kusurun asli ve ağır olması taksirin niteliğini değiştirmez; Ceza Genel Kurulu bunu ayrıca belirtmiştir.
• Alkol veya hız ihlalini otomatik olası kast saymak. Ölçüt ihlalin ağırlığı değil, failin neticeyi kabullenip kabullenmediğidir.
• Kanun metninde “kabullenme” aramak. TCK m.21/2’de bu kelime geçmez; ölçüt madde gerekçesi ve yargısal kararlarla kurulur.
• Öngörü ile kabullenmeyi karıştırmak. Öngörü her ikisinde de vardır; öngörü tespiti tek başına olası kastı ispatlamaz.
• Olası kastı “ağırlaştırıcı sebep” sanmak. Olası kast, doğrudan kasta göre bir indirim sebebidir (m.21/2); bilinçli taksir ise basit taksire göre artırım sebebidir (m.22/3).
• Frank formülünü tek başına sonuç saymak. Formül yardımcı testtir; somut olay değerlendirmesinin yerine geçmez.

İlgili Konular

Bu ayrımın somut suç tiplerindeki uygulaması için: kasten öldürme suçu ve olası kastla öldürme, taksirle öldürme suçu (TCK 85), taksirle yaralama suçu ve bilinçli taksirin şikâyete etkisi ve taksir kavramının genel çerçevesi.

Özet

• Olası kast ve bilinçli taksirde netice her iki hâlde de öngörülmüştür; ayrım öngörüde değil, failin tutumundadır.
• Ayıran tek ölçüt kabullenmedir: olası kastta netice göze alınır ve kabullenilir, bilinçli taksirde gerçekleşmeyeceği ümit edilir.
• Davranış testi: fail neticeyi önlemek için önlem aldı mı, yoksa kayıtsız mı kaldı?
• Olası kast indirim (TCK m.21/2), bilinçli taksir artırım (TCK m.22/3) sebebidir; nitelendirme cezayı büyük ölçüde değiştirir.
• Yüksek promilli alkol ve ters yöne girme otomatik olarak olası kast değildir; Ceza Genel Kurulu 2,70 promil ve ters yön içeren ölümlü olayda bilinçli taksir kabulünü isabetli bulmuştur.